Përplasja mes kryeministrit Edi Rama dhe kryebashkiakut në detyrë Erion Veliaj, që ndodhet në paraburgim, nuk është thjesht një konflikt personal apo politik. Kështu shkruan Andi Bushati, sipas të cilit ajo ndriçon natyrën e regjimit ku jeton vendi.
Autori kritikon një pjesë të mediave dhe opinionbërësve që flasin për shkelje të të drejtave të Veliajt, pasi i janë kufizuar takimet dhe i është ndërprerë ushqimi nga jashtë. Sipas tij, këta persona nuk shfaqin ndjeshmëri për të rinjtë e qëlluar me plumba apo për protestuesit e sakatuar, ndaj debatin për qelinë e quan të pakuptimtë.
Bushati shkruan se historia ndryshon kur vetë Veliaj e cilëson Ramën si njeriun që qëndron pas burgosjes, kontrollit në qeli, transferimit dhe tentativës për shkarkim. Ai shtron pyetje se si mund një kryeministër të marrë rolin e drejtorit të burgut, të tentojë të ndërrojë avokatin e një të pandehuri, ose t’i dërgojë mesazhe në qeli përmes ministrit të Drejtësisë.
Autori ndalet te tri kërkesat që, sipas tij, Rama i ka drejtuar Veliajt: të ndërpresë aludimet për rrëzimin e tij, të dorëzojë drejtimin e bashkisë dhe të pranojë se është nxitës i proteson. Të tria, sipas Bushatit, burojnë nga një mendësi diktatoriale.
Për kërkesën e parë, ai vlerëson se fjala e një të burgosuri nuk përbën rrezik reale, por Rama dëshiron heshtjen për të mos krijuar precedent për të tjerët. Për të dytën, ai thotë se bashkia, me mbi 8600 punonjës, i duhet Ramës për zgjedhjet e 9 majit, ndërsa Veliaj e përdor si aset në betejën me drejtësinë. Kërkesa e tretë, sipas tij, lidhet me nevojën për një armik të brendshëm në tablonë e protestës së financuar.
Bushati shton se, sipas tij, Rama është marrë personalisht me zhvendosjen e të paraburgosurit, ushqimin, takimet dhe avokatin. Ai përmend edhe dëshmi të fundit se Rama kishte dhënë dritën jeshile për ndjekjen e Veliajt. Në përfundim, shkruan se çështja nuk është shkelja e të drejtave të Veliajt, por se Rama sillet si drejtor i burgut të përbashkët.
