Dogana e Durrësit dyshohet se ka mbuluar asgjësimin fiktiv të 130 tonëve enë kuzhine të kompanisë ARTEG, përmes një pagese të pretenduar prej 130 mijë eurosh. Sipas informacioneve nga burime brenda administratës doganore, mallrat janë hequr nga regjistrat me një procedurë asgjësimi, por shkatërrimi nuk është kryer realisht.
Në lidhje me praktikën përmenden drejtuesi i Doganës së Durrësit, Drilon Bushati, dhe zëvendësdrejtori i përgjithshëm, Erald Delilaj. Përfshirja e tyre në marrjen e ryshfetit nuk është provuar dhe nuk ka ende prova publike se kush i ka marrë paratë. Përgjegjësia konkrete lidhet me urdhrat, autorizimet dhe firmat e atyre që e kanë administruar ngarkesën deri në mbylljen e procedurës.
ARTEG tregton enë kuzhine dhe artikuj shtëpiakë dhe përmendet si zotëruesja e ngarkesës. Burimet pretendojnë se për 130 tonët u përgatit dokumentacion asgjësimi, ndërsa mallrat dyshohet se kanë marrë një destinacion tjetër. Një pjesë e dyshimeve lidhet me mundësinë që ato të jenë rikthyer në treg, jashtë kontrollit doganor dhe pa u paguar detyrimet përkatëse.
Një sasi prej 130 mijë kilogramësh nuk mund të shkatërrohet pa lënë gjurmë. Përveç procesverbalit, duhet të ekzistojnë dokumentet e transportit, regjistrat e magazinave dhe të dhënat e operatorit që ka kryer asgjësimin. Nëse ato dëshmojnë një operacion që nuk ka ndodhur, bëhet fjalë për dyshime për falsifikim të akteve zyrtare dhe nxjerrje të paligjshme të mallrave nga kontrolli doganor.
Rasti i ARTEG është përmendur edhe në publikime të mëparshme, ku është ngritur dyshimi për asgjësim fiktiv. Megjithatë, nuk është bërë publik dokumentacioni i plotë që tregon ku kanë përfunduar mallrat dhe kush e ka certifikuar shkatërrimin e tyre.
Dyshimi më i rëndë është që Dogana e Durrësit të ketë shërbyer si mbulesë për daljen e mallrave në qarkullim, të deklaruara si të shkatërruara. Në këtë rast, përfitimi nuk kufizohet te 130 mijë eurot e pretenduara, por përfshin edhe vlerën tregtare të enëve dhe detyrimet doganore që mund të jenë shmangur.
Për ngarkesën duhet të ekzistojë një procesverbal me emrat e firmëtarëve, vendin e asgjësimit dhe kompaninë që ka marrë përsipër shkatërrimin. Nëse mallrat janë zhdukur vetëm nga letrat, firmat mbi ato dokumente mund të tregojnë kush e ka mundësuar operacionin dhe çfarë qëndron pas pagesës së dyshuar.
